Συχνότητα και γεωγραφική κατανομή

Οι υπότυποι του ιού της γρίπης των πτηνών Η9Ν2, Η7Ν7 και Η5Ν1 έχουν προκαλέσει επιδημίες στα οικόσιτα πτηνά στη νοτιοανατολική Ασία από το 1997 μέχρι σήμερα, ενώ ταυτόχρονα από τους ίδιους υποτύπους νόσησαν και απεβίωσαν άνθρωποι σε μικρό ποσοστό.  Στην Ολλανδία, το 2003 ο υπότυπος Η7Ν7 προκάλεσε σοβαρές απώλειες στην πτηνοτροφία με παράλληλη μετάδοση του ιού σε εργάτες πτηνοτροφείων και έναν κτηνίατρο ο οποίος απεβίωσε. Ο Η5Ν1 το 2005 ανιχνεύθηκε σε πολλά νεκρά άγρια πτηνά σε διάφορες χώρες της Ασίας, αλλά και σε αρκετές στην Ευρώπη, ακόμη και σε οικόσιτα πουλερικά και γάτες. Στη χώρα μας το συγκεκριμένο στέλεχος  βρέθηκε σε άγρια νεκρά πουλιά. Αν και στην Ασία υπήρξαν αρκετά ανθρώπινα θύματα του ιού, ευτυχώς δεν συνέβη το ίδιο και στην Ευρώπη. Όμως ο κίνδυνος να δημιουργηθεί ένα πανδημικό στέλεχος του ιού από ανασυνδυασμό του Η5Ν1 με κάποιο στέλεχος που προκαλεί την εποχική γρίπη του ανθρώπου προκάλεσε, και εξακολουθεί να προκαλεί, παγκόσμια ανησυχία και ενεργοποίηση τόσο του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας όσο και άλλων διεθνών Οργανισμών.